හෝපලු වනපෙත

හෝපළු වනපෙත කම්පිත කරවන
මන්මද නර්තන රංගන කළ මැන...

ලැම විල පියකරු හසුන් රකින්නී
සිහිනිඟ සුවිපුල් උකුල් දරන්නී
මන්මද නර්තන රංගන කළ මැන...

අංජන ගල්වන පංකජ නයණී
වෙණ චංචල කළ සත්සර දියණී
මන්මද නර්තන රංගන කළ මැන...

පද රචනය - කේ.ඩී.කේ ධර්මවර්ධන

සංගීතය හා ගායනය - වික්ටර් රත්නායක

රෑ බෝ වී එන

රෑ බෝ වී එන හැන්දෑයාමේ
රතු වී මුහුදට හිරු වැටුණා
ඒ මොහොතේ මට ගිනි ගත් නගරෙක
අප දෙදෙනා උන් හැටි දැනුණා...

ඔබ එක අතකින් මා එක අතකින්
අවුදින් ඉස්සර මුණ ගැසුණේ
මේ ඉර අහසින් වැටෙන වෙලාවක්
සොයමිනි අප දෙදෙනා සිටියේ...

තරු වලටත් ඉඩ වැස්සකටත් ඉඩ
අද ඇත ඕනෑ තරම් ඔහේ
ඔහු අත ගත් ඔබ ඇය අත ගත් මා
ළඟ ඒ ඉඩ නෑ කොහෙත් ලොවේ...

පද රචනය - ප්‍රේමකීර්ති ද අල්විස්
සංගීතය හා ගායනය - වික්ටර් රත්නායක

අනාථනාථයා‍ණනි

අනාථනාථයා‍ණනි
තුන්ලෝ තල තිලකාය මාන වූ
ශ්‍යාක්‍ය සිංහ වූ
අනාථනාථයාණනි...

මුවින් සිනහ සී සිතින් වෛර කරනා
සිරුර වැළඳ ගෙල සිර කොට හිස සිඳිනා
බුදු බණ නෑසු රුදු මිනිසුන් දැක
පඬුපුල් සෙලසුන් උණු නොම වෙද අද...

දෙතොල හලා හල විෂ තැන තැන ඉසිනා
ප්‍රේමය සාමය පාගා බිඳ දමනා
නොමිනිස් කැළ නම් යහ මඟ නොදකිත්
සිවු වෙනි වරටත් බුදු හිමි වැඩියත්...

පද රචනය - සුනිල් ආරියරත්න
සංගීතය හා ගායනය - වික්ටර් රත්නායක

අකුරු කරන්නට පොඩි

අකුරු කරන්නට පොඩි සන්ධියෙ බාලේ
මතකයි මවුපියන් නුඹ මට දුන් තාලේ
දෙපතුල වැටී දෑතින් වැඳ ඒ කාලේ
දුන් දුංකොල බුලත් වේලුනි මැද සාලේ....

පාඩම් කියා දී හඬ ගා උගුර තලා
රජ පෙරහැරට නූඹ ඇන්නන් එකතු කලා
වේවැල් කෝටු නාරං අතු ඉවත හෙලා
මම එතැනමය හිමි ගුරු නිවසටම වෙලා....

නුඹලෑ නමින් කැප කොට හොඳ කල වයස
කොපමණ රජුන් හැදුවද ගණිමු ද කෙලෙස
නොහැ‍ඟෙන ලෙසින් පෑදූ බව සිය නැණස
පසු කර පිය මනිති දරුවෝ ගුරු නිවස....

පද රචනය - ප්‍රේමකීර්ති ද අල්විස්
සංගීතය හා ගායනය - වික්ටර් රත්නායක

මා තනි කුටියේ

මා තනි කුටියේ මගේම මනසේ
ඇගේ සුවඳ බිඳු තවරා ඈතක
නො එනා ගමන් ගියා දෝ
සුළං රොදේ
සුළං රොදේ

ළමා වියේ සිට ළසෝ තැවුල් විඳ
දුක් ගිනි පීඩා හිසින් දරාගෙන
සිතේ වියෝ ගිනි කතරක් වූ සඳ
ඔබත් නොයනු මැන මා හැරදා
සුළං රොදේ
සුළං රොදේ

ඇගේ මගේ දුක් ප්‍රේම විරහ ගී
අනන්තයේ කඳු අතරේ සඟවා
මගෙන් වියෝවූ ඇගේ ලෝකයට
ඔබත් නොයනු මැන මා හැරදා
සුළං රොදේ
සුළං රොදේ

පද රචනය - උපාලි ධනවලවිතාන
සංගීතය  - සරත් දසනායක

කණ කැස්බෑ නෙත

කණ කැස්බෑ නෙත බලා හිඳිනවා
අහස දකින්නට විය සිදුරෙන්
පෙරුම් පුරාගෙන අහස බැලූ දා
සඳ නැත අහසේ අමාවකයි

පියන් වසාලා අගුළු දමා තිබු
දිවි මැදුරේ කවුළුවක් ඇරී
සඳකැන් සිහිලස ගලා හැලෙන තුරු
බලා උනිමි එය තවත් නැතී

තනිකම ඝනඳුර නොනිමෙන කෙඳුරුම
යළි රජයන්නට වරම් ලැබී
සුපුරුදු උරුමයෙ සුළඟ වැදී යළි
කවුළුව වැසුණා අගුළු වැටී

පද රචනය - කේ.ඩී.කේ ධර්මවර්ධන
සංගීතය හා ගායනය - වික්ටර් රත්නායක

ඒ දණ්‍‍ඬෙන් පිය මනිනු එපා

ඒ දණ්‍‍ඬෙන් පිය මනිනු එපා
ගඟ අද හරිම සැරයි
තැන තැන ඇති ඵල බුදිනු එපා
අද මුළු ගමම විසයි..

විපතක් වූවොත් කාට කියන්නද
මා තනිවෙනවාමයි
තවම බහ නොදුන් ඔබ නැතිදා මම
ගම හැරදා යනවාමයි
අනුකම්පාවෙනි කියන්නෙ ‍මිහිරියෙ...

දෙදෙනා ඉන්නේ දෙගම්මානයේ
ගඟ ඒ මැදින් ඇදේ
පාලම හදලා ඉවර වෙන තුරා
දෙදෙනා බැ‍ඳෙනු ඇතේ
ඔරුවක් මට ඇත ඔබ ගෙන යන්නට...

පද රචනය - ප්‍රේමකීර්ති ද අල්විස්
සංගීතය හා ගායනය - වික්ටර් රත්නායක